
Elfjespad Het IJzeren Kind
Welkom op het Elfjespad van het IJzeren Kind
Rond het meertje van Het IJzeren Kind in Den Bosch ligt een klein geheim verborgen…
Tussen de bomen, langs de paadjes en op bijzondere plekjes wonen lieve elfjes achter kleine elfendeurtjes. Niet iedereen ziet ze meteen. Maar wie goed kijkt, ontdekt een wereld vol verwondering, fantasie en kleine magische momenten.
Op deze website nemen wij ouders, opa’s, oma’s, leerkrachten en kinderen mee op avontuur langs het Elfjespad. Samen wandelen, zoeken, kijken en fantaseren zorgt voor een bijzondere belevenis waar jong en oud van geniet.
Hier vind je alles wat je nodig hebt om op ontdekking te gaan:
✨ De route van het Elfjespad inclusief plattegrond
✨ Het bijzondere verhaal over hoe de elfjes in Den Bosch terecht zijn gekomen
✨ Ontmoet alle elfjes en ontdek wie er achter de deurtjes wonen
✨ Creatieve ideeën en gratis downloads om zelf elfendeurtjes te maken
✨ Inspiratie voor een magisch kinderfeestje
✨ Deel een foto van jullie favoriete elfendeurtje op Facebook
Achter ieder deurtje woont een elfje met een eigen verhaal, een zachte fluistering of een klein versje speciaal voor de kinderen. Misschien horen jullie onderweg wel een magisch gefluister in de wind… of zien jullie ineens een elfje tussen de bomen verdwijnen.
Alles op deze website is gratis te downloaden, zodat iedereen thuis, op school of onderweg verder kan genieten van de magie van het Elfjespad.
Dus trek je wandelschoenen aan, open je ogen voor kleine wondertjes en beleef samen een betoverend avontuur bij Het IJzeren Kind. Misschien ontdekken jullie wel meer dan je ooit had verwacht… ✨

De komst van de elfjes
Het bijzondere verhaal over hoe de elfjes in Den Bosch terecht zijn gekomen.
De komst van de elfjes Het IJzeren Kind
Heel ver hiervandaan, in de stille bossen van Scandinavië, woonde een klein elfje. Ze heette Sayenna. Ze hield van de lange zomeravonden waarop de zon bijna niet onderging, en van de winterse bossen die glinsterden onder een dikke laag sneeuw. Haar vleugels schitterden als het noorderlicht: groen, roze en blauw.
Maar op een nacht, terwijl de wind zachtjes door de bomen fluisterde, voelde Sayenna een verlangen om de wereld te ontdekken. Ze spreidde haar vleugels en liet zich meevoeren door de wind, ver weg van haar noorderbossen.
Toen ze haar ogen opende, stond ze midden in een stad. Smalle straatjes, klinkers, torens en kerken rezen om haar heen. Ze hoorde het gerinkel van fietsbellen, het geroezemoes van mensen en het vrolijke lachen van kinderen. Ze was in ’s-Hertogenbosch beland.
Sayenna vond het eerst een beetje spannend. De stad was druk en vol met mensen. In Scandinavië was het meestal stil, maar hier klonken overal geluiden. Toch ontdekte ze al snel dat deze stad ook magie had. De torens leken te fluisteren, de Binnendieze kabbelde als een geheime rivier, en tussen de oude muren voelde ze de verhalen van eeuwen.
Ze vloog naar de hoogste toren van de Sint-Janskathedraal. Daar keek ze uit over de stad en zag, net buiten het centrum, een klein stukje natuur, bij een klein meertje wat haar aan Scandinavië deed denken, Het IJzeren Kind. Ze vloog erheen en vond een stil plekje tussen het mos, de bomen en het hoge gras. Daar bouwde ze haar huisje, veilig verscholen tussen de wortels van een boom. Haar deurtje rood, met een raampje in de vorm van een prachtige noorderster.
Vanaf dat moment begon Sayenna kinderen te helpen. Overdag slaapt ze achter haar deurtje, maar ’s avonds, als de kinderen naar bed gaan, vliegt ze naar de stad en de dorpen. Ze fluistert dan zachtjes haar fonkelende fluistering in de oren van kinderen die niet kunnen slapen.
Sluit je oogjes, slaap maar zacht,
De sterretjes waken deze nacht.
Ik breng je dromen, zacht en fijn,
Je hoeft vannacht niet bang te zijn.
De kinderen in slaap gevallen zijn, glimlachen ze in hun slaap, en Sayenna wordt blij als ze dat ziet.
Hoewel ze soms verlangt naar haar noordelijke bossen, weet Sayenna: hier, tussen torens en steegjes, kan een elfje heel veel kinderen helpen. En dat is wat elfjes het allerliefste doen.
Maar op een avond dacht ze: “Ik kan dit niet alleen. Er zijn zoveel kinderen, en ieder kind heeft iets anders nodig.”
Dus vloog ze bij zonsondergang naar de hoogste toren. Daar, waar de lucht oranje kleurde en de vogels zongen, blies ze glinsterende belletjes de wind in. Het was een oproep aan andere elfjes.
En één voor één kwamen ze.
Cimeron, het Crea-elfje, was de eerste. Zijn vleugels fonkelden in alle kleuren van de regenboog. Hij bouwde zijn huisje bij Het IJzeren Kind met een vrolijk luikje vol kleuren. Waar hij vliegt, dwarrelen glinstertjes neer die kinderen uitnodigen om iets moois te maken: een tekening, een liedje of een knutselwerk. Zijn fluistering klinkt zo:
Een vonkje, een sprankje, het groeit in je hart,
Een idee dat begint, het wacht daar met smart.
Met handen en hart die samen iets maken,
Kan jouw idee in iets prachtigs ontwaken.
Daarna kwam Elorin, het Moed-elfje. Zijn vleugels zijn sterk en rood, net als zijn robuuste deurtje. Hij geeft kinderen moed om iets nieuws te proberen, zelfs als het spannend is. Zijn fluistering klinkt zo:
Een eerste stap, dat vraagt soms moed.
Maar ik beloof je: het komt goed.
Je leert terwijl je verder gaat,
En elke stap is er één die staat.
Toen verscheen Valenya, het Je bent goed zoals je bent-elfje. Haar vleugels zijn doorschijnend en haar deurtje is zacht paars en blauw. Ze helpt kinderen die zich verdrietig voelen, bijvoorbeeld omdat ze gepest worden. Ze fluistert moed in hun hart, zodat ze durven praten met een vriend, juf of ouder. Haar fluistering klinkt zo:
Jij bent zo mooi, ik zie jou staan,
Je hebt de kracht om door te gaan.
Ook jij bent bijzonder, met een eigen talent,
Je bent goed zoals je bent.
Tussen de bomen en struiken van Het IJzeren Kind kwamen steeds meer kleine elfendeurtjes. Niemand ziet de elfjes zelf, maar kinderen die goed kijken, kunnen deurtjes ontdekken aan boomwortels, tussen het mos of hoog in een boom.
Kom jij kijken welke elfjes er bij Het IJzeren Kind zijn komen wonen?
En… welk elfendeurtje is jouw favoriet?
Ontmoet alle elfjes
Achter ieder klein elfendeurtje van het Elfjespad woont een bijzonder elfje met een eigen verhaal, karakter en een beetje magie. Het ene elfje helpt kinderen om dapper te zijn, terwijl een ander zorgt voor vrolijkheid, dromen, fantasie of lieve geluksmomentjes.
Op deze pagina kun je alle elfjes ontmoeten die wonen rond Het IJzeren Kind. Ontdek hoe ze heten, wat ze graag doen en welk deurtje bij hen hoort. Misschien herken je onderweg wel jouw favoriete elfje… of ontdek je een elfje dat speciaal iets tegen jou lijkt te fluisteren.
Kijk goed tussen de bomen, langs het pad en bij de kleine deurtjes, want de elfjes laten zich niet altijd meteen zien. Maar wie met verwondering kijkt, ontdekt overal kleine wondertjes. ✨

Sayenna
Vlak bij het parkeerterrein van Zorginstelling Vivent aan het IJzeren Kind ligt een smal paadje dat tussen de bomen door loopt. Als je goed kijkt naar de stam van een prachtige boom, ontdek je daar een klein rood deurtje met sierlijke gouden krulletjes.
Sayenna is het eerste elfje dat bij het meer Het IJzeren Kind is komen wonen. Als het ’s avonds langzaam stiller wordt en de sterren boven het bos beginnen te fonkelen, vliegt Sayenne heel zachtjes door de stad. Ze strooit droomstof over alle kinderen heen, zodat ze heerlijk kunnen slapen en fijne dromen krijgen.
Misschien hoor jij ook haar fluistering:
Sluit je oogjes, slaap maar zacht,
De sterretjes waken deze nacht.
Ik breng je dromen, zacht en fijn,
Je hoeft vannacht niet bang te zijn.
Valenya
Op de boom die op het meer uitkijkt zie je een deurtje met een klein spiegeltje.
Hier op nummer 2 woont Valenya, het elfje dat kinderen laat zien hoe bijzonder ze zijn.
De fluistering van Valenya gaat zo:
Je bent zo mooi, ik zie jou staan,
Je hebt de kracht om door te gaan.
Ook jij bent bijzonder, met je eigen talent,
Je bent goed zoals je bent.


Elorin
Bij de stijger langs het pad staat een boom met een klein deurtje, alsof het vanzelf in de stam is meegegroeid.
Op nummer 3 woont Elorin, het elfje van moed.
Hij fluistert zijn mooie fluisering bij kindjes die een beetje hulp nodig hebben.
Een eerste stap, dat vraagt soms moed.
Maak ik beloof je: het komt goed.
Je leert terwijl je verder gaat,
En elke stap is er een één die staat.
Herlinde
Bij de boom tegenover de hele grote boom kan je een blauw elfendeurtje vinden met een groot, magisch sleutelgat.
Hier op nummer 4 woont Herlinde,
het elfje dat kinderen helpt zich overal een thuis te voelen.
Misschien hoor je haar fluistering:
Thuis fluisterde zacht: ga maar gauw.
Waar jij ook gaat, ik blijf bij jou.
Ondek de wereld, er is zoveel te beleven.
Dit avontuur kan je heel veel geven.


Stellara
Op een kruispunt, zit een prachtig paars deurtje. Je moet een beetje omhoog kijken om het te zien. Wanneer de zon erop valt, zie je dat de ster op het deurtje begint te schitteren.
Hier op nummer 5 woont Stellara, het elfje van de wensen.
Haar fluistering gaat zo:
De sterretjes fonkelen in de nacht,
Luister, ze fluisteren iets heel zacht.
Als jij een mooie wens voor een ander doet,
Dan groeit dat in hun hart en geeft hen moed.
Cimeron
Langs het pad bij het bruggetje staat een mooie boom op een hoekje. Aan de voet van de boom zit een groen elfendeurtje met sierlijke krulletjes.
Op nummer 6 woont Cimeron, het elfje van creativiteit.
Misschien hoor je hem fluisteren:
Een vonkje, een sprankje, het groeit in je hart,
Een idee dat begint, het wacht daar met smart.
Met handen en hart die samen iets maken,
Kan jouw idee in iets prachtigs ontwaken.


Feloria
Aan hetzelfde pad dat langs het speelveld loopt, staat een lage boomstronk. Daar bovenop zit een klein groen elfendeurtje met twee lieve luikjes.
Hier op nummer 7 woont Feloria,
het elfje van geluk. Dit is haar fluistering….
Een warme knuffel, dat voelt fijn,
Het zonnetje dat schijnt, of samen zijn.
Geluk fluistert zachtjes: kom erbij,
Wat maakt jouw hartje vandaag weer blij?
Cimeron
Verscholen tussen de bomen, tegenover de grote flats, zit laag bij de grond een donkerblauw elfendeurtje.
Verscholen tussen de bomen, tegenover de mini‑chalets, zit laag bij de grond een donkerblauw elfendeurtje.
Haar fluistering gaat zo:
Alle kriebelbeestjes horen erbij.
Ze doen belangrijk werk voor jou en mij.
Ze kruipen, vliegen en fladderen rond.
En houden samen de natuur gezond.


Dianella
Aan het pad dat richting de weg loopt, staat een grote boom. Op zijn stam zit een rood elfendeurtje met een schitterende gouden, magisch knopje.
Op nummer 9 woont Dianella, het elfje van de glimlach.
Ze fluistert:
Jouw glimlach is een tovenaar.
Geef hem aan iemand, probeer het maar.
Die ander lacht dan net als jij,
En wordt van binnen een beetje blij.
Tavion
Bij het grote veld, aan de voet van een mooie stoere boom zit een sprookjesachtig elfendeurtje.
Op nummer 10 woont Tavion, het elfje van de fantasie.
Hij fluistert:
Een tak wordt een zwaard, een steen een troon,
Een blad misschien een drakenkroon.
Laat je fantasie maar lekker gaan,
Zo kunnen de mooiste verhalen ontstaan.


Amerella
Voorbij de 3 grote eiken loopt een smal paadje. Verderop langs het pad zit een geel elfendeurtje met een klein raampje. Je moet een beetje omhoog kijken om het te zien.
Op nummer 11 woont Amarella,
het elfje van lieve woorden en goede daden.
Ze fluistert haar fonkelende fluistering:
Overal waar je iets moois achterlaat,
Een lief woordje, een lach, een goede daad,
Een warme dikke knuffel zo nu en dan,
Daar wordt de wereld een beetje mooier van.
Amistella
Dicht bij de grote speeltuin naast de brasserie staat een kleine boom die uitkijkt over het speelveld. Aan zijn stam zit een geel elfendeurtje,
Op nummer 12 woont Amistella, het elfje van vriendschap.
Haar fluistering gaat zo:
Zie je dat kindje daar alleen?
Jij kan helpen, ga er heen.
Samen spelen, dat is fijn.
Wil jij vandaag dat vriendje zijn?


Silver
Niet ver van de plek waar de grote boot ligt, groeit een machtige oude beuk met grote takken. Op de bast van deze bijzondere boom zit een smal rood elfendeurtje dat prachtig is versierd.
Hier op nummer 13 woont Silver, het elfje van de stilte.
Zijn fluistering is heel zachtjes:
Als je stil bent, diep vanbinnen,
Komt de stilte bij je binnen.
In die stilte hoor je zacht,
Het antwoord dat daar op je wacht.
Elvara
Bij het terras van de brasserie en de jeu-de-boules baan zit tussen de bomen een smal goudkleurig deurtje, een beetje verstopt.
Hier op nummer 14 woont Elvara, het elfje van gezellig samen zijn.
Haar fonkelende fluistering gaat zo:
Samen lachen, samen zijn,
Dat maakt een dag nog extra fijn.
Een spelletje, een ijsje of warme thee,
Kom gezellig zitten, doe maar mee.


Wie goed kijkt kan op het pad rondom Het IJzeren Kind altijd een beetje magie vinden.
Het Elfjespad
Heb je alle 14 elfendeurtjes ontdekt? Misschien hoorde je onderweg wel een zachte fonkelende fluistering. Of zag je zomaar een blaadje wiebelen terwijl er geen wind was. Wie weet… misschien was dat wel een echt elfje dat even naar jou keek en snel weer wegvloog.
Onthoud goed wat de elfjes je hebben verteld:
droom zacht
wees moedig
gebruik je fantasie
help een ander
lach naar elkaar
geniet van de kleine dingen
Het Elfjespad van het IJzeren Kind

De komst van de elfjes
Het bijzondere verhaal over hoe de elfjes in Den Bosch terecht zijn gekomen.




